U Galeriji Sinagoga u Nišu u petak, 3. jula, u 13 sati biće otvorena izložba „Linija koja prethodi vremenu” istaknutog crnogorskog umetnika Uroša Toškovića. Postavka će publici biti dostupna do 1. avgusta.
Izložba predstavlja izbor radova umetnika čiji se opus vezuje za snažan, autentičan i prepoznatljiv izraz, a kroz crtež istražuje teme čoveka, njegove ranjivosti, unutrašnjih konflikata i egzistencijalnih pitanja.
U tekstu kataloga izložbe autor dr Vladislav Šćepanović navodi da figure Uroša Toškovića nisu funkcionalne – one su ogoljene.
„Njegova linija nije sredstvo; ona je mjesto na kojem se nešto pokazuje. Papir nije podloga za proizvod, već prostor u kojem se nešto otkriva – naglo, bolno, bez garancije. Dr Šćepanović dalje ističe da Tošković ne proizvodi sliku koja umiruje. On proizvodi pukotinu. Njegovi crteži nisu spektakl; oni su prekid spektakla. Oni vraćaju pogled sa površine na ono što pulsira ispod nje. Njegova linija ne prikazuje svijet kao stabilnu strukturu; ona ga pokazuje kao napetost. Kao otvorenost. Kao ranjivost. Ona ne zatvara smisao; ona ga otvara. U njoj nema završene forme, jer ni čovjek nije dovršena forma. On je stalno na ivici – između autentičnosti i prilagođavanja, između istine i komfora”, navodi se.
Uroš Tošković rođen je 1932. godine u Palevom Brijegu, a preminuo 2019. u Podgorici. Završio je Srednju umetničku školu u Herceg Novom, a 1957. diplomirao na Akademiji likovnih umetnosti u Beogradu, u klasi profesora Marka Čelebonovića.
Njegovo stvaralaštvo bilo je snažno oblikovano iskustvima iz detinjstva, obeleženog ratnim stradanjima i siromaštvom, što se kasnije odrazilo u motivima i poetici njegovih radova bliskih estetici art bruta. Bio je jedan od osnivača društva prijatelja Baltazar, koje je kasnije preraslo u grupu Mediala.
Od 1957. godine boravio je u Parizu kao stipendista francuske vlade, gde je završavao Školu lepih umetnosti kod Morisa Brijanšona. U Parizu je ostao do 1977. godine, nakon čega je živeo i stvarao u Beogradu, a od 1996. u Crnoj Gori.
Za svoj umetnički rad dobio je brojna priznanja, među kojima su Trinaestojulska nagrada Vlade Republike Crne Gore i status istaknutog kulturnog stvaraoca Crne Gore. Tokom više od sedam decenija stvaralaštva izlagao je na brojnim samostalnim i grupnim izložbama u zemlji i svetu, a njegova dela danas se nalaze u muzejskim i privatnim kolekcijama.
