Natalijina ramonda, poznata i kao „cvet feniks“, jedan je od simbola Dana primirja u Prvom svetskom ratu, koji se danas obeležava. Ovaj neobičan cvet, koji simbolizuje stradanje, izdržljivost i vaskrsnuće srpskog naroda, posebno je značajan za Niš i okolinu, jer je upravo u Jelašničkoj klisuri, nadomak grada, prvi put otkriven.
Natalijina ramonda (Ramonda nathaliae) raste u stenovitim i vlažnim staništima, najčešće u klisurama i kanjonima, a u Srbiji se može pronaći na više lokaliteta na jugu i istoku zemlje. Jelašnička i Sićevačka klisura spadaju među područja u kojima raste ova retka biljka, a njeno otkriće u Jelašničkoj klisuri 1882. godine vezuje se za srpskog lekara i botaničara dr Savu Petrovića.
Simbolika natalijine ramonde potiče od njene neobične sposobnosti da preživi i kada se čini da je potpuno uvenula. U periodima suše biljka se dehidrira, njeni nadzemni delovi se osuše, a životni procesi svedu na minimum. Ipak, kada ponovo dobije dovoljno vlage, ona se oporavlja i ponovo ozeleni. Zbog ove osobine naziva se i „cvetom feniksom“, a njeno ponovno oživljavanje povezuje se sa oporavkom Srbije nakon velikih stradanja u Prvom svetskom ratu.
Upravo zbog toga natalijina ramonda nosi se na reverima povodom Dana primirja, 11. novembra. Ona podseća na žrtvu srpske vojske i naroda, povlačenje preko Albanije, ali i povratak i pobedu nakon jednog od najtežih perioda u istoriji zemlje.
Ime je dobila po kraljici Nataliji Obrenović, kojoj je dr Sava Petrović posvetio ovu vrstu nakon što ju je pronašao u Jelašničkoj klisuri.
Reč je o retkoj, endemičnoj i reliktnoj biljci, koja pripada grupi takozvanih živih fosila, a u Srbiji je zakonom zaštićena kao strogo zaštićena vrsta. Njeno branje i uništavanje staništa su zabranjeni.
