Prvo savezničko bombardovanje Niša, izvedeno 20. oktobra 1943. godine, odnelo je veliki broj života, a među najteže pogođenim objektima bila je Železnička radionica. Na Starom groblju „Gorica”, kod masovne grobnice u kojoj su sahranjeni stradali železnički radnici, održan je parastos nevinim žrtvama savezničkih bombardovanja tokom Drugog svetskog rata. Obredu su prisustvovali i potomci poginulih Nišlija.
Prema podacima koje je u svom radu „Svedočanstvo dr Ljube Stanojevića (1927–2005) o bombardovanju Niša 1944. godine” naveo niški istoričar Nebojša Ozimić, napad 20. oktobra 1943. godine izveden je oko 13 časova, sa približno 40 četvoromotornih bombardera. Meta su bili vojni i privredni objekti koje je koristio nemački okupator, među kojima Železnička stanica Niš, železnička i mostovska radionica i ložionica. U manjoj meri pogođene su i kasarne u kojima su bili smešteni nemački i bugarski vojnici.
„Prema vestima koje su tada stizale, na licu mesta je ubijeno 50 ljudi, a kasnije je od povreda u bolnici preminulo još 150. to je samo bio jedno od prvih bombardovanja od strane saveznika, do oslobođenja Niša oktobra 1944. bilo je još 15 naleta i bombardovanja, od kojih je najkrvavije bilo 5. aprila 1944. u istoriji poznato kao Krvavi Vaskrs, kad je srušena Saborna crkva i veći deo centra”, rekao je Ozimić.
Masovnu grobnicu na Starom groblju „Gorica” tokom svog istraživanja pronašao je Miroslav Veličković, istraživač ovog groblja. U njoj su sahranjeni radnici poginuli u bombardovanju Železničke radionice, a grobnica je podignuta 1953. godine.
„Posle mnogo godina, prvi put se održava parastos nevino stradalim ljudima. Tog dana je mnogo ljudi stradalo u Nišu i ovo je masovna grobnica podignuta 1953. godine. Pretpostavka je da nisu svih 150 tu sahranjeni, jer grob Zarija Živkovića, koji je odmah pored masovne grobnice, je grob čoveka koji je stradao u bombardovanju. Tela preminulih neke porodice su odneli i pojedinačno sahranili”, naveo je Veličković.
Među potomcima koji čuvaju sećanje na stradale je i Nebojša Milić, čiji je deda Aleksandar poginuo u bombardovanju Železničke radionice.
„Pre 80 godina naš deda je kao nedužna žrtve železničke radionice je poginuo od bombardovanja saveznika. Sestra i ja svake godine dolazimo da odamo počast dedi, kao nedužnoj žrtvi. Nismo ga upoznali, jer je poginuo 1943, a mi smo rođeni 1961. godine, samo to što nam je baka pričala, da su ispred železničke radionice stajali Bugari. Zahvalni smo im što nemamo svoga deda, da se igra i što nije dočekao praunuke i čukununuke”, naveo je Nebojša.
Parastos je služio sveštenik Dalibor Midić, a organizator je Društvo za negovanje slobodarskih tradicija Srbije iz Niša.
